Fabuła

Żyjemy w czasach gdzie psy nie są mile widziane. 

Odtrąceni od ludzi musieliśmy się schować w lasach odtwarzając od dawna już nie istniejące sfory. 

Psy musiały się nauczyć żyć samodzielnie bez interwencji ludzi.

Jednak tam gdzie dla nich powstały przystanie w trudnych chwilach długo nie trwał pokój. Księżniczka największej sfory, która rządziła innymi sforami zabiła swego ojca i wybranego przez niego następce. Rozpętała wojnę, istne piekło na psiej ziemi. Buntownicy jednak zabili złą władczynię. 

Niestety po jej rządach pozostała wieczna skaza na psiej ziemi... 

Skłócone psy na własną łapę rozpętywały wojny. 

Wiele z psów już nie daje rady. Potrzebują ciepła i rodzinnej ostoi. 

Dlatego trafiają tutaj. 

Hymn Dogs Whine

1. Nie wiedziała co ma gryźć, 

więc ugryzła wszystko tam.

Rozpętała wojnę, której nie chciał nic.

Pozostanie po niej krzyk, ból, rany duszy twej. 

Nie idź drogą zostawioną po niej. 

Ref: Dlatego nie siedź sam w tej krainie szarych dni.

Niech zapamiętają z tobą kilka lepszych chwil. 

Zaskowycz z innymi...

2.Kiedy wszyscy zrozumieją? 

Słowa ból też umią dać.

A co z tobą stanie się? Czy zostawisz jakiś ślad?

Dobry? Zły? Masz czas, wybieraj sam.

Ref: Dlatego nie siedź sam w tej krainie szarych dni.

Niech zapamiętają z tobą kilka lepszych chwil. 

Zaskowycz z innymi...

3. Jednak my cię zawsze tu przyjmiemy, 

miejsce też znajdzie się...

Więc ty duszo zagubiona nie błąkaj się już więcej, nie.

Tekst by: Karinunu